من وماه
هردو،
باهم،
در این شب تاریک و غم انگیز سحرگاهی
ناظرعشقبازی باد با برگ درختان
بودیم.
من بیخواب و
ماه
تنها
ما با هم شاهد این واقعه بودیم
من تنها
و
ماه بیخواب
ناظرِِ ِاین عشقبازی باد
در این شب تاریک سحرگاهی بودیم
باد
با هوای ِ هوسی پر وهم
لای ِ برگها می پیچید
و برگها
زیر نوازشهای هوس آلوده ء پر وهم ِ بــــــاد
در این شب تاریک سحرگاهی بخود
می لرزیدنــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و
از عشق به خود می پیچیدند ِ
No comments:
Post a Comment